Overgewicht

Al jaren heb ik overgewicht. Niet een beetje, maar met een BMI dat valt in de categorie ‘Morbide Obesitas’. En ook al jaren zijn er andere zaken die mijn aandacht opeisen, mijn hoofd te vol maken om er echt iets aan te gaan doen. In september 2016 zijn Luca en Renate op bezoek. Luca loopt dan nog net niet, maar op dat moment realiseer ik me: als hij wel gaat lopen, kan ik niet achter hem aan. Als ik met hem wil wandelen en hij steekt onverhoeds de straat over, kan ik hem niet bijhouden. Begin 2017 zit ik bij de huisarts en valt voor het eerst het woord ‘operatie’. Het lijkt hem een goed idee om me in Velp te melden bij de Nederlandse Obesitas Kliniek. Wel wordt er bewijs gevraagd dat ik in de afgelopen vijf jaar een serieuze poging heb gedaan om af te vallen, onder professionele begeleiding. Dat heb ik niet, na een bijzonder slechte ervaring in 2010. De huisarts stelt voor om het zonder te proberen. ‘Dit jaar word je zestig, lijkt me een mooie leeftijd om dit traject in gang te zetten.’

Ik vraag informatie op. Een paar dagen later valt er een grote enveloppe in de bus. Die ligt er nog wel even. Er moet van alles nog gebeuren rondom de burn-out van René en dat vraagt veel van mijn energie en tijd. Halverwege het jaar komen – nogal onverwacht – de leukste kleinzoon van de wereld en zijn mama weer in Nederland wonen, na een langdurig verblijf in Oeganda. Ook dat vraagt tijd en aandacht. Maar aan het eind van 2017 vul ik dan toch alle formulieren in, schrijf een uitgebreide motivatiebrief en doe alles op de bus.
Het jaar 2018 start qua gezondheid niet heel positief, een blaasontsteking (in geen jaren gehad) mondt uit in een paar nare nierbekkenontstekingen. Zo ziek ben ik in jaren niet geweest. In die periode word ik gebeld: ik moet toch echt eerst een half jaar naar een diëtist. Niet zo zeer om nog te proberen af te vallen, maar als voorbereiding op een mogelijk traject bij de Nederlandse Obesitaskliniek. Ik ben op dat moment nog goed ziek en niet assertief genoeg om te vragen of er geen andere optie is.
Het hele nierbekkentraject duurt langer dan ik had gehoopt en het is juni als ik voor het eerst bij de diëtiste zit (het ontbreekt me aan de moed om Velp te bellen en te vragen of ik het kan omzeilen). De diëtiste is een aardig, graatmager meisje dat het allemaal heel verstandig van me vindt en me op het hart drukt nu maar eens aan mezelf te denken… (Wie zegt dat ik dat niet heb gedaan?) En ja, ze snapt het wel, het is ook zo lekker hè, een pizza en een lekker wijntje. (Huh? Zij eet nooit pizza! En ze drinkt ook vast nooit wijn! Daar is ze echt veel te dun voor. Als ze dat wel doet (en dus een van de weinigen is die dat kan doen zonder aan te komen), moet het haar onmiddellijk verboden worden het vak van diëtiste uit te oefenen; dat kun je je cliënten niet aan doen.)
In november is het half jaar voorbij. Ze schrijft een verslag. Ik bel naar Velp. Nee, ik hoef niet alle stukken opnieuw in te vullen en aan te leveren, ik heb er zelfs nog een patiëntennummer, want dat blijft een jaar geldig en dat jaar is nog (net) niet om. Ik krijg een uitnodiging voor een informatiemiddag op maandag 21 januari 2019. Als ik het traject in wil (en in mag) ben ik zeker anderhalf jaar zoet. Het gaat veel tijd en energie kosten. Die middag meld ik me aan voor de screening; op maandagmorgen 11 februari mag ik me melden voor een hele ochtend gesprekken en onderzoeken. Aan de hand daarvan volgt er een advies. Dinsdag 29 januari heb ik mijn tweejaarlijkse bevolkingsonderzoek voor borstkanker. Ik onderga het pletten van mijn borsten gelaten, en hoop dat ik over twee weken een brief krijg waarin staat dat er niets aan de hand is. Donderdag de 31e zit ik bij de uroloog, waar mijn (ene) nier met enige regelmaat wordt gecontroleerd. Ik bespreek de plannen met haar en krijg een heel positieve reactie: ‘Het is wel een trigger voor nierstenen, maar het gaat je enorm veel gezondheidswinst opleveren. Die nier houden we gewoon heel goed in de gaten!’
De dagen erna heb ik – naast mijn werk – allemaal leuke en gezellige activiteiten (lees: etentjes!).
Dinsdag 5 februari belt de huisarts: er is een afwijking gevonden bij het bevolkingsonderzoek, ik moet woensdag voor verdere controle naar het ziekenhuis….

Uw e-mail bericht wordt niet gepubliceerd. Naam en e-mail velden zijn verplicht

4 × 1 =